بسیاری از کارشناسان زیست شناسی و جمعیت شناسی براین عقیده اند که تحولات و پیشرفت هایی که طی نیم قرن اخیر در حوزه علوم و دانش پزشکی رخ داده و سهم بسزایی در بالارفتن میانگین امید زندگی یا افزایش متوسط طول عمر در جهان داشته و با توجه به افزایش توانمندی های گروه سنی 65 سال به بالا نسبت به گذشته ها ، می توان سن بازنشستگی را بالابرد .
درگزارش مشترکی که دریکی از پایگاه های اینترنتی به نقل از کارشناسان شورای اقتصادی اجتماعی سازمان ملل و سازمان بهداشت جهانی " هو " منتشر براین مساله تاکید شده که پیشرفت های علمی و پزشکی یکی از عوامل اصلی در افزایش جمعیت سالمندان جهان ) گروه سنی 65 سال و بالاتر( و نیز در افزایش کارآیی ها و توانمندی های این گروه است این گروه برشمرده شده است .
کارشناسان سازمان ملل می گویند نتایج بررسی ها و مطالعاتشان نشان می دهد امروزه افرادی که بازنشسته می شوند ، بیشترشان از نیروی کافی برای ادامه فعالیت برخوردارند بنابراین اکنون می توان در تقسیم بندی گروه های سنی در علم جمعیت شناسی " دموگرافیک " و سن بازنشستگی ، تجدید نظر کرد .
به عقیده دانشمندان جمعیت شناسی وضعیت گروههای سنی نسبت به نیم قرن گذشته تغییر کرده و بر تعداد سالمندان جوامع گوناگون افزوده شده و این در حالی است که از جمعیت گروههای سنی جوان در برخی از جوامع کاسته شده است .
علمای جمعیت شناسی می گویند : پدیده کاسته شدن از جمعیت جوان ابتدا در دهه 60 میلادی از نیمکره شمالی شروع شد و رفته رفته دامنه آن به نیمکره جنوبی و کشورهای در حال توسعه نیز گسترش یافت .
افزایش جمعیت سالمندان و کاهش جمعیت جوان به نوبه خود مشکلاتی در پی داشته و این مشکلات در جوامع گوناگون دگرگونی هایی را نیز سبب شده وسازمان ملل تلاش کرده تا با برپایی همایش هایی مشکلات مزبور را در ابعاد گوناگون بررسی کند و به تاثیرات آن بر جوامع مختلف ، پی ببرد .
سازمان ملل همچنین برای بزرگداشت سالمندان جامعه جهانی که تعدادشان روبه فزونی است ، سال 1999 را که سال پایان هزاره دوم و قرن بیستم می بود ، به نام سال سالمندان نامگذاری کرد و کوفی عنان دبیرکل وقت سازمان ملل طی سخنانی براین مساله که بسیاری از افراد سالمند هنوز از توانایی های لازم برای خدمت به جامعه و کشور خود ، برخودار می باشند ، تاکید کرد و خواستار استفاده از تجارب و توانایی های این گروه از جمعیت جهان شد .